Νεράιδα : Η Ψαροταβέρνα που μεταμορφώθηκε στο κοσμικότερο κέντρο της Αθήνας

H ιστορία από ένα από τα κοσμικότερα κέντρα διασκέδασης που έχουν υπάρξει ποτέ στην Αθήνα

742

H ιστορία από ένα από τα κοσμικότερα κέντρα διασκέδασης που έχουν υπάρξει ποτέ στην Αθήνα

Η θρυλική Νεραίδα πρωτολειτούργησε το 1936 ως ψαροταβέρνα. Το 1963 ο χώρος που πέρασε στα χέρια της παλιάς τραγουδίστριας και επιχειρηματίας Παμέλας, η οποία τον μετέτρεψε σε ένα από τα πιο κοσμικά κέντρα της παραλιακής.

Το μαγαζί γνώρισε τις πρώτες μεγάλες δόξες του στη δεκαετία του 1970 φιλοξενώντας στην πίστα του τη Βίκυ Μοσχολιού με τον Γιώργο Κατσαρό αλλά και το Γιάννη πουλόπουλο, Λίτσα Διαμάντη, Δημήτρη Μητροπάνο, Ρίτα Σακκελαρίου, το Γιώργο Γερολυμάτο και το Γιάννη Πάριο, ο οποίος στη συνέχεια τραγούδησε στο χώρο άλλες 2 φορές με τη Μαρινέλα, αφήνοντας εποχή.

Η Νεράιδα την εποχή της Παμέλας ήταν ένα από τα αγαπημένα στέκια του Αριστοτέλη Ωνάση ο οποίος έσπαγε αμέτρητα πιάτα κάθε φορά παρά την απαγόρευση που είχε θέση η χούντα. Για το κλίμα που επικρατούσε τότε στο ιστορικό πλέον μαγαζί μίλησε στην εφημερίδα Espresso η Ελένη Ροδά η οποία τραγουδούσε εκεί.

 

Ο αστικός θρύλος για την απαγόρευση του σπάσιμου των πιάτων

Ο αστικός μύθος – ή πραγματικότητα – που συνοδεύει το νυχτερινό κέντρο, ήταν η απαγόρευση σπάσιμου πιάτων το οποίο έγινε από τον δικτάτορα Γιώργο Παπαδόπουλο, όταν είδε έναν ένθερμο θαμώνα να τα σπάει μπροστά του. Η ιστορία έχει ως εξής: Επί της περιόδου της δικτατορίας του ο Γεώργιος Παπαδόπουλος με τη συνοδεία συνεργατών του επισκέφθηκε ένα βράδυ τη Νεράιδα για να διασκεδάσει. Όλο το μαγαζί πάγωσε φυσικά με την παρουσία του και αφού αλλάχθηκε μέχρι και το ρεπερτόριο του προγράμματος όλα κύλησαν ομαλώς. Όλα; Μέχρι τη στιγμή που κάποιος… επιπόλαιος πελάτης έσπασε ένα πιάτο. Ο δικτάτορας εξοργίστηκε με την παντελή έλλειψη τάξεως και αποχώρησε αμέσως από το μαγαζί. Την επόμενη ημέρα με διάταγμά του απαγόρευσε το σπάσιμο των πιάτων.

Ο Αριστοτέλης Ωνάσης – που κάτι τέτοιες απαγορεύσεις τον άφηναν παντελώς αδιάφορο – επισκέφθηκε ένα βράδυ τη Νεράιδα και αμφισβητώντας κάθε διαταγή έσπασε στο τσακίρ κέφι ό,τι πιάτο υπήρχε… δεν μάθαμε ποτέ τι έγινε όταν το πληροφορήθηκε ο Παπαδόπουλος.

Δώρα από το Παρίσι

Η πρεμιέρα και η πρωτοχρονιά της Νεράιδας ήταν τα κοσμικά γεγονότα της χρονιάς.

Η τότε επιχειρηματίας του κέντρου, η θρυλική Παμέλα έφερνε μεγάλης αξίας δώρα από το Παρίσι και τα μοίραζε σε όλους τους θαμώνες.

Συνήθως έδινε χρυσούς αναπτήρες στους άντρες και μεταξωτά μαντίλια διάσημων Γάλλων σχεδιαστών στις γυναίκες.

Όσο για τα λουλούδια κάθε βράδυ γινόταν » Επιτάφιος ¨ η πίστα.

Τότε υπήρχε ένας maitre στη Νεράιδα ο Δελάκης ο οποίος για να σε βάλει μέσα έπρεπε να σε εγκρίνει. Αν δεν ήσουν ή γνωστός ή εμφανίσιμος δεν σε έβαζε μέσα. Μπορεί να ήταν άδειο το μαγαζί και να σου έλεγε είμαστε γεμάτοι. Όλοι ήμασταν γνωστοί μεταξύ μας. Τη δεκαετία του 1990 κι ενώ το νυχτερινό μαγαζί από το 1980 είχε περάσει με επίσης πολύ μεγάλη επιτυχία στην ιδιοκτησία του Στιβ Κακέτση διαχωρίστηκε στη μικρή και στη μεγάλη Νεράιδα με την πρώτη να συνεχίζει τη λειτουργία της ως κέντρο διασκέδασης και τη 2η να διαμορφώνεται σε club.

Από το 2002 η μικρή Νεράιδα μετατράπηκε στο bar restaurant Kitchen Bar ενώ ο μεγάλος χώρος στεγάζει το νυχτερινό κέντρο Θέα με την επιγραφή Νεράιδα να συνεχίζει να διατηρείται έως σήμερα στο πλαϊνό μέρος του κεντρικού κτηρίου( επί της Ποσειδώνος )

Πηγή : Εφημερίδα Espresso